Jûjî

kulm

/ˈkʊlm/

navdêr
  1. Destê givaştî.

    de
    Faust / Schlag / Stoß / hohle Hand
    en
    fist / handful
    nl
    vuist
    tr
    yumruk / avuç dolusu

Mînak

  • Bêî ku bihêlin Muxtar bipeyive, wan bi kulm û pehînan ew li cîpê siwar kirin.

  • Kulmek dendik bide min.

Etîmolojî

Qusandin ji kulmist, bide ber gurmist, soranî کۆڵەمشت (kollemşit), مشتەکۆڵە (miştekolle), ji kul + mist, ya pêşîn girêdayî soranî کۆڵ (koll, “goc; ko, kot”), ko, kot, zol, col û goc.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kulm — ferhenga kurmancî · Jûjî