Jûjî

kun

/ˈkʊn/

navdêr
  1. Qul, qulik, kurî, kevîn.

    de
    Loch / Lücke / Bohrung / löchrig
    en
    hole / opening / burrow / lair
    nl
    holte / put / kuil
    tr
    çukur / delik / fetha / in

Etîmolojî

Hevreha soranî kun, belûçî kond, belkî hevreha soranî kendin (kolan, kolandin), farisî kenden, urdûyî kundna, ji zimanên îranî yan ji proto-îranî [Peyv?]. Herwiha bide ber qul, qûn, belkî ji zimanekî samî, bo nimûne ji aramî

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.