kur

/ˈkʊr/

1.rengdêr

kurt, kin, qusandî, qusa
de
geschoren
en
shorn
nl
geschoren
tr
kırkılmış / tıraşlı

Mînak

Riyên xwe kur kirin.

Etîmolojî

Hevreha kurt, çerm, farisiya navîn [skrîpt hewce ye] (kirrênîden, “kurr kirin; têgiheke dînî ye ku afirandina dêwan (li şûna êzdan, anku brehênîden) diyar dike”). Bo guherrîna dengê /kir/ > /kur/ binêre kirm > kurm.

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

kur kirin
kurkirin
kurbûn
kurkirî

2.hoker

kû, kû der, kîjan cih

Etîmolojî

ku (formeke devokî ji kû) + der(ê), bide ber vir (vê derê) û wir (wê derê)

3.navdêrnêrza

lawik, gede, sebî, xort, zarokên nêr, mirovên nêr yên biçûk
de
Junge / Knabe / Bube / Sohn
en
boy, son
nl
jongen / knaap / zoon
tr
oğul

Mînak

Kur bi gogê dilîzin.
Te çend kur hene?

Etîmolojî

proto-îranî: *kur ("zan")

Peyvên girêdayî

Dijwate

keç
qîz

Peyvên çêbûyî

kuranî
kurik
kurînî

Girêdayî

Awayên din

kure
kurrik
kurik