Jûjî

keç

/kɛt͡ʃ/

navdêrmêzaPirjimar: keç
  1. Mirovên mê yên hê biçûk.

    de
    Mädchen / Mädel / Magd / Wicht
    en
    girl, daughter
    nl
    meisje / meid / meidje / griet
    tr
    kız

Mînak

  • Wê sê keç hene.

  • keçek û kurek

  • Du keçan dilîstin.

Etîmolojî

Ji formek berê *kenç, *keniş, *kenij, ji zimanên îranî. Hevreha soranî کچ (kiç), soraniya erdelanî kenîşk, hewramî kina/kinaçê, zazakî keyna/kêna/keynek, gîlekî, teberî کجا (/⁠kica⁠/), farisiya navîn [Peyv?] (/⁠kenîzeg⁠/), sogdî kençîk (kenîg= jin), avestayî 𐬐𐬀𐬥𐬌𐬌𐬁 (kaniiā), 𐬐𐬀𐬌𐬥𐬍𐬐𐬁 (kainīkā), sanskrîtî कन्या (kenya), ji proto-îranî *kanyáH (/⁠kenyeh⁠/), ji proto-hindûîranî *kanyáH, ji proto-hindûewropî *kenyeh₂/*konyeh₂, ji *ken- (“hilbûn, destpêkirin”). Hevreha yekser a albanî qejzë, qyrë, qytë. Wateya pêşîn bakire bûye. qîz ne ji eynî rehê lê ji tirkî kız e. Nêzîkiya keç û kız tesedifî ye a

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

keç — ferhenga kurmancî · Jûjî