1.rengdêr
keşxe, qeşeng, spehî, xweşik, delal, rind, berkeftî, bedew, ciwan
law
/ˈlɑːw/
2.navdêr
Zarokên kesekê/î yên nêr.
- de
- Sohn / Bub / Bube
- en
- son / boy / buxom / chic
- nl
- zoon
- tr
- oğul / kızan / mahdum / oğlan
Mînak
– De tu ê anuha bibînî!... Tu ê bibînî bê lawê kê mêr e!
Lêkin ji xewadimê di mumtazSed law sihîqed û serefrazHeryek di meqam husnirojek
Etîmolojî
Hevreha soranî لاو (law, “xort, ciwan, genc”), herdu ji ermenî, bi ermeniya kevn լաւ (law), ermeniya nû լավ (lav), herdu bi maneya "baş, çê, qenc", hevreha prûsiya kevn û latviyayî labs (baş), lîtwanî lãbas (baş), lobùs (zengîn, halxweş), yûnaniya kevn λωΐων (lōḯōn, “baştir”) û λάφυρον (láphuron, “qazanc, xenîmet”), sanskrîtî लभते (labhate, “qazanc kirin, wergirtin, peyda kirin”), hemû ji proto-hindûewropî *labʰ- (“bi dest xistin, bi dest ve anîn, girtin, zeft kirin”). Di kurmancî de li hin deveran maneya "kurr" wergirtiye lê li hinên din bi maneya keşxe, spehî, lihev" e û li hin cihan jî bi m