Jûjî

mîrat

navdêr
  1. Malê ku ji dêbavên mirî ji zarokên wan re dimîne.

    de
    Erbe / Erbschaft / Vererbung
    en
    inheritance / bequest / tradition / heirloom
    nl
    erfenis / nalatenschap
    tr
    bırakıt / intikal / kalıt / meret

Mînak

  • Xurşîdê çerxa felek HHatiye nêv mîratê Wînsan e sûretmelek

Etîmolojî

Herwiha mîras ji erebî مِيرَاث (mīrāṯ).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

mîrat — ferhenga kurmancî · Jûjî