Jûjî

mîras

/miːˈɾɑːs/

navdêr
  1. Malê ku ji dêbavên mirî ji zarokên wan re dimîne.

    de
    Erbschaft / Vermächtnis / Vererbung / Erbe
    en
    inheritance / heritage / legacy / patrimony
    nl
    boedel / erfdeel / erfenis / erfstuk
    tr
    kalıt / miras

Mînak

  • Ew Xudayê malikê mulkê 'ezîmDaye me mîrasa Qur'ana KerîmDînê me kir kamil û ni'met-temam

Etîmolojî

Ji erebî ميراث (mîraŝ), têkilî irs, mûris, tewaris, waris, werase, weraset

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

mîras — ferhenga kurmancî · Jûjî