Jûjî

mîras

/miːˈɾɑːs/

zelfstandig naamwoord
  1. boedel / erfdeel / erfenis / erfstuk

    de
    Erbschaft / Vermächtnis / Vererbung / Erbe
    en
    inheritance / heritage / legacy / patrimony
    tr
    kalıt / miras
    kmr
    Malê ku ji dêbavên mirî ji zarokên wan re dimîne.

Voorbeelden

  • Ew Xudayê malikê mulkê 'ezîmDaye me mîrasa Qur'ana KerîmDînê me kir kamil û ni'met-temam

Herkomst

Ji erebî ميراث (mîraŝ), têkilî irs, mûris, tewaris, waris, werase, weraset

Verwante woorden

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.