Jûjî

mercî

navdêr
  1. kesê yan cihê ku mirov daxwazan jê dike yan şîretan jê dipirse.

    en
    recourse / reference / authority / subjunction
    tr
    merci / koşullu

Mînak

  • Mela û muxtar merciyên gundiyan in.

Etîmolojî

Ji erebî [Peyv?]

Peyvên girêdayî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

mercî — ferhenga kurmancî · Jûjî