Jûjî

mercî

isim
  1. merci / koşullu

    en
    recourse / reference / authority / subjunction
    kmr
    kesê yan cihê ku mirov daxwazan jê dike yan şîretan jê dipirse.

Örnekler

  • Mela û muxtar merciyên gundiyan in.

Köken

Ji erebî [Peyv?]

İlgili kelimeler

Diğer yazımlar

Kaynak ve lisans

Bu madde Wîkîferheng/Wiktionary kaynaklıdır ve CC BY-SA 4.0 ile lisanslanmıştır. Kaynak: Wîkîferheng. Türettiğimiz veriyi de aynı lisansla paylaşıyoruz.