Jûjî

minafiq

navdêr
  1. durû, gelac, şatir, hîlebaz, lêbok, sixtekar, şalûz, cembaz, derewîn, virrek, ne rastgo, ne wefadar

    en
    hypocrite / two-faced
    tr
    münafık / bölücü / ara bozucu

Etîmolojî

Ji erebî مُنَافِق (munāfiq, “durû”).

Peyvên girêdayî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.