minafiq

Substantiv

münafık / bölücü / ara bozucu
en
hypocrite / two-faced
kmr
durû, gelac, şatir, hîlebaz, lêbok, sixtekar, şalûz, cembaz, derewîn, virrek, ne rastgo, ne wefadar

Herkunft

Ji erebî مُنَافِق (munāfiq, “durû”).