navdêr
Hin cûnên firindeyên refî û avî ne, çengên wan zirav, kuriyên wan qut û nikilên wan pan in; hêlînên xwe di nav axê de ava dikin û têjikên wan ji qelpbûnê ve melevan in.
- de
- ente
- en
- duck
- nl
- eend
- tr
- ördek / suna
Etîmolojî
Ji mir (mirîşk û teyrên wek wan) + avî (ji avê, yên ku di avê de dijîn). Hevreha soranî مراوی (mirawî) û farisî مرغابی (/morẍabî/) ye.