navdêr
Hin cûnên firindeyên refî û avî ne, çengên wan zirav, kuriyên wan qut û nikilên wan pan in, hêlînên xwe di nav axê de ava dikin û têjikên wan ji qelpbûnê ve melevan in.
- de
- Ente
- en
- duck
- nl
- eend
- tr
- ördek
Etîmolojî
Ji tirkî ördek yan ji zimanekî din yê tirkîkî, hevreha azerî ördək / өpдәк, kirgîzî өрдөк (ördök), teterî ürdäk ku hemû ji ötür- (qîzîn ya tirkiya kevn in (bi tirkiya nû öttürmek). Heman peyv wek اردک (ordek) ketiye farisî jî.