1.rengdêr
Kesa/ê ku naaxive; tişta/ê ku ti deng jê nayê.
- de
- Buckel / Anhöhe / stumpf / Mythe
- en
- mute / quiescency / dumbfounded / featureless
- tr
- höyük / mit / tümsek
Etîmolojî
Hevreha sanskrîtî मूक (mūka), latînî mūtus, îtalî muto, fransî muet, îngilîzî mute... hemû ji proto-hindûewropî *mewH- (mit, bêdeng; lal). Herwiha bide ber erebî صامت (şamit, “mit, bêdeng”). Ji heman rehê, bi guherra ramanê bi guvaştinê ve, dibe ku mismitîn, miçandin, miçirandin (“dest guvaştin, dest dan hev”), miçiqîn, damikandin (jê >damilandin, bi tevliheviya /k/ wek hûredarekê û paşê jî bi bestina bi mil)...