Jûjî

otêl

/oːˈteːl/

navdêr
  1. Xaniyê ku mirov bi pare şevekê yan çend şevan tê ve dinive.

    de
    Hotel / Gasthof
    en
    hotel
    nl
    hotel
    tr
    otel / konakçı

Mînak

  • otêl girtin anku heciz kirin

  • navê xwe li otêlê qeyd kirin

Etîmolojî

Ji fransî hotêl, ji fransiya navîn hostel, ji fransiya kevn ostel; ji latîniya dereng hospitālis, hospitāle (“sitargeh, mêvanxane”), forma navdêr a hospitālis (“tiştê ku têkildarî mêvandarekî an mêvanekî”). Têkildar host.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

otêl — ferhenga kurmancî · Jûjî