Jûjî

pif

navdêr
  1. Hewayê mirov bi hêz di devê xwe re berdide bo nimûne daku agirekî bitemirîne.

    de
    Hauch / pusten
    en
    puff / swelling / bulge
    nl
    puf / zwelling
    tr
    nefes / üfürük / püf / şiş

Mînak

  • Pif kirî ruhê xu, ew bû nazenînLew Melek hatin ji bo wî sacidîn

Peyvên girêdayî

Hevwate

Peyvên çêbûyî

Girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

pif — ferhenga kurmancî · Jûjî