navdêr
ava leşî ya ku mirov ji devê xwe diavêje
- de
- Speichel / Spucke
- en
- spit / saliva
- nl
- speeksel / spuug / spuwsel
- tr
- tükürük
Mînak
Her ku tif dikir, kulmek xwîn ji devê wî dihat.
Etîmolojî
Ji proto-hindûewropî *styu-, hevreha تف (tuf) ya farisî, ту (tu) ya osetî, թուք (tʿukʿ) ya ermenî, ष्ठीवति (ṣṭhīvati) ya sanskrîtî, πτύω (ptuō) ya yûnaniya kevn, spuo ya latînî, spit û spew yên îngilîzî, плевать (plevát') ya rusî...