1.rengdêr
Guhartoyeke qop (“kulek, seqet”).
qopik
/qoːˈpɘk/
2.navdêr
Qozê ku ji ber tewîna hestiyên piştê li pişta mirovan çêdibe.
- de
- Buckel / Höcker / Stummel / Zigarettenstummel
- en
- hump / butt / penis
- nl
- bult / bochel / peuk / penis
- tr
- kambur / hörgüç / izmarit / penis
Mînak
Johnny rûniştîbû. Qopika pişta wî derketibû û li erdê dinihêrî.