1.navdêr
gûkirin, avêtina gû ji leşê xwe, dûrxistina gû ji leşê xwe: rîtina zarokan
- de
- Stuhlgang
- en
- defecation
- nl
- stoelgang
- tr
- dışkılama
rîtin
2.lêker
gû kirin, gû ji leşê xwe derkirin, gû ji xwe avêtin
- de
- defäkieren / koten
- en
- To shit
- nl
- poepen / een bruine trui breien
- tr
- dışkılamak
Etîmolojî
Ji proto-hindûewropî: *rei- ("herikîn"), proto-îranî: *rai- ("rîtin, gû kirin"), avestayî: irita- ("rîtin, gû kirin"), pehlewî: riy- ("rîtin, gû kirin"), sogdî: rym ("---"), farisî: rīdan / rī- ("rîtin, gû kirin"), belûçî: rīt / rī- ("rîtin, gû kirin"), sîvendî: rīd / rīn- ("rîtin, gû kirin"), anarayî: rīx- ("kar, emel") ..., kurmancî: rîx, rêx ("rîx"), rîtin ("rîtin"), soranî: ''rêx ("rîx"), zazakî: rêx ("rîx"), sanskrîtî: ''ray- ("herikîn, çipîn"), latînî: rīvus ("herikîn"), almanî: rinnen ("bazdan; herikîn"), îngilîzî: run ("bazdan; herikîn") ...