Jûjî

rîtin

1.noun
  1. defecation

    de
    Stuhlgang
    nl
    stoelgang
    tr
    dışkılama
    kmr
    gûkirin, avêtina gû ji leşê xwe, dûrxistina gû ji leşê xwe: rîtina zarokan
2.verb
  1. To shit

    de
    defäkieren / koten
    nl
    poepen / een bruine trui breien
    tr
    dışkılamak
    kmr
    gû kirin, gû ji leşê xwe derkirin, gû ji xwe avêtin

Etymology

Ji proto-hindûewropî: *rei- ("herikîn"), proto-îranî: *rai- ("rîtin, gû kirin"), avestayî: irita- ("rîtin, gû kirin"), pehlewî: riy- ("rîtin, gû kirin"), sogdî: rym ("---"), farisî: rīdan / rī- ("rîtin, gû kirin"), belûçî: rīt / rī- ("rîtin, gû kirin"), sîvendî: rīd / rīn- ("rîtin, gû kirin"), anarayî: rīx- ("kar, emel") ..., kurmancî: rîx, rêx ("rîx"), rîtin ("rîtin"), soranî: ''rêx ("rîx"), zazakî: rêx ("rîx"), sanskrîtî: ''ray- ("herikîn, çipîn"), latînî: rīvus ("herikîn"), almanî: rinnen ("bazdan; herikîn"), îngilîzî: run ("bazdan; herikîn") ...

Related words

Derived terms

Alternative forms

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.