Jûjî

/ruː/

navdêrnêrza
  1. Çav û dev û difin û gep û enî.

    de
    Gesicht / Angesicht / Antlitz / Visage
    en
    face
    nl
    gezicht
    tr
    yüz, surat

Mînak

  • Rûyê lêwik zer bûbû.

  • Awirên hîvê yên xwe ji şevê vedidizin, yên ku ji şermê rûyê xwe ji şevê vedişêrin, dikin ku şev li sîya xwe bilikume.

Etîmolojî

Hevreha soranî ڕوو (rû), feylî / kelhurî rwî / rî, zazakî ri / rî, farisî روى (rûy) û رخ (rox), farisiya navîn roy, avestayî reoḍe-, hemû ji zimanên îranî. Belkî ji proto-hindûewropî, hevreha heman peyvê bi zimanên slavî, bo nimûne rusî лицо (lico) (lîço) ji ber ku "l" ya proto-hindûewropî di îraniya kevn de bûye "r" (binere "roj" yan "rijandin") çunkî "l" di îraniya kevn de tine bû.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

rû — ferhenga kurmancî · Jûjî