Jûjî

reftar

/rɛfˈtɑːɾ/

navdêr
  1. serederî, tevgerr, akar, rabûn-û-rûniştin, awayê mirov serederiyê li gel xelkê dike yan şêweya ku yek bi wê kar û tevger ya jî akara xwe dike, bitaybetî bi kesên din re.

    de
    Verhalten / Benehmen / Betragen / Verhaltensweise
    en
    behavior
    nl
    gedrag / gedragingen
    tr
    davranış / tutum

Mînak

  • reftara wî vê demê pir başe.

  • û reftarên wî hirhopî û vebirr bûn.

Etîmolojî

Hevreha Pehlewî reftar û Farsî reftar

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

reftar — ferhenga kurmancî · Jûjî