Jûjî

rik

/ˈrɘk/

navdêr
  1. înat, kîn, kerb, israr, dijberî, dijminatî

    de
    Eigensinn / Feindschaftsgefühl / Gehässigkeit / Groll
    en
    steep / dogged / headiness / intransigence
    nl
    koppigheid / wrok
    tr
    hınç / inat / nefret / sakal

Etîmolojî

Nayê zanîn. Xuya dike ku têkildarî heman reha erebî reqîb hatiye kirin, wek ku ji hevrik, rikber, riko jî tê dîtin, û dibe ku req jî. Ewa ku bi soranî him wek وڕک (wirrk) him jî ڕق (riq) tê lêvandin binyatê şêlûtir dike. Herwihan bide ber rikaftin (“pê çûn, hêriş kirib”), rikêf. Di zimanên din ên îranî da wek di gotina farisî رکراست (ruk-u-rast) tê dîtin ku yeksana kurdî rik û rast e.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

rik — ferhenga kurmancî · Jûjî