Jûjî

rikêb

navdêr
  1. Asinê ku mirov piyê xwe dike tê de dema ku li ser pişta hespî ye.

    de
    Steigbügel
    en
    stirrup / calcar
    nl
    stijgbeugel
    tr
    üzengi / özengi

Mînak

  • ... ..hespê Şeddad anîn ku siwar bibe. Pêkê xwe danî rikêbê

Etîmolojî

Ji erebî ركاب (rikab, “siwar bûn”), ji ر ك ب (r-k-b). Hevreha farisî ركاب (rikab), akadî rekabu (siwar bûn), erebî مركبة (merkebe: erebeya dûv hespan) ji me- + r-k-b-, aramî ܡܪܟܒܬܐ (merkevta), îbranî מרכבה (merkaba), akadî nerkebtu. Ji eynî rehî: terkîb. Bo guherîna A bi Ê (rikab > rikêb) bidin ber kitab > kitêb.

Peyvên girêdayî

Hevwate

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

rikêb — ferhenga kurmancî · Jûjî