Jûjî

zengû

navdêr
  1. Asinê ku mirov piyê xwe dike tê de dema ku li ser pişta hespî ye.

    de
    Steigbügel / Bügel
    en
    stirrup / stirrup bone
    nl
    stijgbeugel
    tr
    üzengi / üzengi kemiği / özengi / kemer

Mînak

  • Li ser pişta hespê zînekî çerkezan ê bi zîv neqişandî hebû. Zengûyên wî bi zîv neqişandibû.

Etîmolojî

Ji tirkî üzengi. Hevreha azerî üzəngi, qazaxî ujengi, ozbekî uzangi... Ji zimanên tirkîkî ketiye hin zimanên din jî: gurcî უზანგი (uzangi), makedonî û sirbî узенгија (uzengiya), krowatî uzengija...

Peyvên girêdayî

Hevwate

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

zengû — ferhenga kurmancî · Jûjî