Jûjî

roj

/roːʒ/

navdêrmêza
  1. Stêra ku dinya li dorê dizivire û ronahiyê û germahiyê dide.

    de
    Sonne / Tag
    en
    Sun
    nl
    dag / zon
    tr
    gün / güneş
  2. gün

    de
    Tag
    en
    day
    nl
    dag

Mînak

  • Roj ji rojhilatê hiltê û li rojavayê ava dibe.

  • Mirov bi roj kar dikin û bi şev dinivin.

Etîmolojî

proto-hindûewropî: *lewk- ("biriqîn, ronahî dan") :*proto-îranî:*rewç- ("biriqîn"); avestayî: reoc- ("biriqîn, ronahî dan"), raocah- ("ronahî"); farisiya kevn: recceh- ("roj"); partî: roc ("roj"); pehlewî: roc ("roj"); sogdî: roc ("roj"); farisî: roz ("roj"); belûçî: roç ("roj") ... ^(alfabeya arî); kurmancî: roj ("roj"); soranî: roj ("roj"); zazakî: roc / roj ("roj")

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

roj — ferhenga kurmancî · Jûjî