Jûjî

tav

1.rengdêr
  1. Dema roj ronahiyê dide dinyayê.

Mînak

  • Îro tav e; ne baran e.

2.navdêrmêza
  1. Ronahiya rojê.

    de
    Sonnenschein / Sonne / Tag
    en
    sunshine, sun, sunlight,
    nl
    zon
    tr
    güneş ışığı / güneş / gün

Mînak

  • Lê hîv çewa ku diçe ava, pêra-pêra tav dertê.

Etîmolojî

Ji proto-hindûewropî *tep- (“germ bûn, germ kirin”), proto-îranî *tap-, hevreha ta (tasar yan tagerm) ya kurdî, تاب (“germa”) û تب (teb, “ta”) yên farisî, tep ya pehlewî, тепло (têplo: germa) ya rusî, latînî tepeo (germ dikim), tepere (germ kirin) û tepidus (tênşîr) > îtalî tepido, îngilîzî tepid, spanî tibio, fransî tiède)...

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

tav — ferhenga kurmancî · Jûjî