Jûjî

spêde

navdêr
  1. Destpêka rojê, dema roj hiltê, dema mirov ji xewê şiyar dibin.

    de
    Aurora / Morgendämmerung / Morgenrot / Morgenröte
    en
    aurora / dawn / daybreak / morning
    nl
    morgen
    tr
    beyan / fecir / ferda / seher

Mînak

  • Berê spêdeyê zû babê wê ji xew rabû, mehîn bire ser avê û anî (...)

  • Firaqê, şev bi axir çûSpêde kifş-i bû dîsaMerîxa nehsê ava bû

Etîmolojî

Ji proto-hindûewropî *ḱweyt- (“biriqîn, geş bûn”) (*kw- ya proto-hindûewropî di zimanên arî dibe çv, dûv re sv û taliyê sp). Bo zêdetir agahiyan binere spî. Hevreha pehlewî spêtek, têkildarî spî ku bi pehlewî spêd û bi avestayî speête bû û bi farisî sepîd / sipîd / sefîd / sifîd e.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

spêde — ferhenga kurmancî · Jûjî