navdêr
ne çaverêkirî, pîşatî, tesedif, rwîdana kiriyarekê an jî hevdîtinekê ji nişkê ve an jî bêyî hebûna peywendiyan
- en
- coincidence / accident / incidence
- tr
- tesadüf
Etîmolojî
Ji erebî [Peyv?]
/sʊtˈfɛ/
ne çaverêkirî, pîşatî, tesedif, rwîdana kiriyarekê an jî hevdîtinekê ji nişkê ve an jî bêyî hebûna peywendiyan
Ji erebî [Peyv?]