noun
coincidence / accident / incidence
- tr
- tesadüf
- kmr
- ne çaverêkirî, pîşatî, tesedif, rwîdana kiriyarekê an jî hevdîtinekê ji nişkê ve an jî bêyî hebûna peywendiyan
Etymology
Ji erebî [Peyv?]
/sʊtˈfɛ/
coincidence / accident / incidence
Ji erebî [Peyv?]