Jûjî

tirs

/ˈtˤɘɾs/

navdêr
  1. Hesta nexweş ya dikeve dilê mirovî dema bawer dike ku dê tiştek xirab biqewime.

    de
    Angst / Bange / Schreck / Furcht
    en
    fear
    nl
    angst / vrees
    tr
    korku

Mînak

  • Hêdîka bi tirs ber bi pinpinîkê ve meşiya.

Etîmolojî

Ji proto-hindûewropî *tres- (tirs, recifk), têkildarî avestayî tirise û terora ji latînî, partî tars. Cotrehê teror.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

tirs — ferhenga kurmancî · Jûjî