1.navdêr
Tirs; hebûna tirsê.
- de
- Angst / Bange / Schreck / Furcht
- en
- fear
- nl
- angst / vrees
- tr
- korku
Mînak
Tirsa ji dijminan ti feyde nagihîne me.
Tirsîna ji tarîtiyê.
tirsîn
/tˁɘɾˈsiːn/
2.lêker
Hest bi tirsê kirin, tirs di dilî de hebûn.
- de
- fürchten / Angst haben
- en
- to be afraid of
- nl
- vrezen
- tr
- korkmak
Mînak
Ma kesek ji şerrî netirse heye?!
Ber xew da tirsîn.
Etîmolojî
proto-hindûewropî *tres- (“tirsîn”) :* proto-hindûaryanî *thrah- / *trs- ("tirsîn"); Avestayî: thrāh- (“tirsîn”); Farisiya kevn: tars (“tirsîn”); Partî: tyrs (“tirsîn”); Farisiya navîn: tls- tars- (“tirsîn”); sogdî: trš- ("tirsîn"); farisî: tarsīdan / tars- ("tirsîn"); belûçî: tursit / turs- ("tirsîn"); xunserî:tersā / ters- ("tirsîn"); kîrîbatî: tärsēn / tärs- ("tirsîn") ... ^(alfabeya arî); kurmancî: tirsîn / tirs- ("tirsîn"); soranî: tirsan / tirs- ("tirsîn"); hewramî: tersay / tars- ("tirsîn"); zazakî: tersayen / ters- ("tirsîn")