Jûjî

tov

/toːv/

navdêrnêrza
  1. Tişta/ê tiştek jê çêdibe (bi taybetî dendikên riwekek jê şên dibe).

    de
    Samen / Saat / Samenkorn
    en
    seed
    nl
    zaad
    tr
    tohum / tane

Mînak

  • tovê gulberrojan

Etîmolojî

proto-hindûewropî: *teuk- ("malbat, binemal, hoz, tuxm") :*proto-îranî:; avestayî: taoχman- ("binemal, tuxm"); farisiya kevn: taumā- ("binemal, tuxm"); farisî: toxm ("tov") … ^(alfabeya arî); kurmancî: tov ("tov"); soranî: to, tow ("tov"); hewramî: tom ("tov"); zazakî: tom, toxim ("tov")

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

tov — ferhenga kurmancî · Jûjî