Jûjî

wezîfe

navdêr
  1. Karê ku divê kesek bike, karê ku kesek bo hatine destnîşankirin.

    de
    Dienst / Pflicht / Aufgabe / Auftrag
    en
    duty / obligation / responsibility / task
    tr
    görev / ödev / uhde / vazife

Mînak

  • Wan wezîfeya xwe bi cih neanî.

  • Wezîfeya vê peyvê di hevokê de çi ye?

Etîmolojî

Ji erebî وَظِيفَة (waẓīfa).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

wezîfe — ferhenga kurmancî · Jûjî