Jûjî

xatib

navdêr
  1. axiver, peyiver, bêjer, peyivdar, kesa/ê ku diaxive

    de
    Sprecher
    en
    speaker
    nl
    spreker
    tr
    hatip / konuşmacı

Etîmolojî

Ji erebî خاطب (xaṭib) ji خطب (xeṭebe, “jê re peyivîn”), hevreha aramî חטב (x-t-b-: hw). Ji heman rehî: mixatib, xîtab, xutbe.

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

xatib — ferhenga kurmancî · Jûjî