Substantiv
Sprecher
- en
- speaker
- nl
- spreker
- tr
- hatip / konuşmacı
- kmr
- axiver, peyiver, bêjer, peyivdar, kesa/ê ku diaxive
Herkunft
Ji erebî خاطب (xaṭib) ji خطب (xeṭebe, “jê re peyivîn”), hevreha aramî חטב (x-t-b-: hw). Ji heman rehî: mixatib, xîtab, xutbe.