Jûjî

xwelî

/xʷɛˈliː/

navdêrmêza
  1. Toza gewr ya ji tiştên şewitî/ sotî peyda bûye.

    de
    Asche
    en
    ash(es)
    nl
    as / asse
    tr
    kum
  2. toz / toprak / yer

    de
    Staub / Erde / Boden
    en
    dust, dirt, soil, earth, ground
    nl
    stof / aarde / grond

Mînak

  • Xwelî bi serê me werbû.

  • Bavê te beg bû. Tu bûyî paşa. Xwelîyê Agirî li serê te be."

Etîmolojî

Hevreha soranî خۆڵەمێش (xołemêş), hewramî xûl, lûrî xol, pehlewî xvel/xwel, belûçî hûl, zazakî wele (kurmancî "xw" = zazakî "w"), belkî hemû ji proto-hindûewropî * swol- (ax, erd - sw- ya proto-hindûewropî di zimanên îranî de dibe xw - binere xwarin, xwendin, xwişk...) ku herwiha serekaniya solum ya latînî, soil ya îngilîzî ye. Wisa be, di kurdî de "xwelî" ji "ax" ya hindûewropî û "ax" ji "xwelî" ya hindûewropî ye anku maneyên herdu peyvan bi hev guherîne. հող (hoł) ya ermeniya kevn ihtimalen ji zimanên îranî hatiye wergirtin û di ermeniya nû de bûye հող (hoẍ) (Açaryan bi xeletî dibêje ku ya k

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

xwelî — ferhenga kurmancî · Jûjî