Jûjî

zeft kirin

/zɛft kɘˈɾɘn/

lêker
  1. girtin, şidandin, ne berdan, li baweşa xwe kirin û girtin, xwe tê wer kirin

    de
    einnehmen / erobern / fangen / beherrschen
    en
    catch / engulf / grasp / seize
    tr
    basmak / işgal etmek / işgal et­mek / örtmek

Mînak

  • Herkesî li dora sifrê, ji xwe re cihek zeft kiribû.

  • Ji nişkê ve hatibûn zeftkirin çavên ku neditebitîn.

Etîmolojî

Ji zeft + kirin.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

zeft kirin — ferhenga kurmancî · Jûjî