Jûjî

zeft kirin

/zɛft kɘˈɾɘn/

verb
  1. catch / engulf / grasp / seize

    de
    einnehmen / erobern / fangen / beherrschen
    tr
    basmak / işgal etmek / işgal et­mek / örtmek
    kmr
    girtin, şidandin, ne berdan, li baweşa xwe kirin û girtin, xwe tê wer kirin

Examples

  • Herkesî li dora sifrê, ji xwe re cihek zeft kiribû.

  • Ji nişkê ve hatibûn zeftkirin çavên ku neditebitîn.

Etymology

Ji zeft + kirin.

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.