Jûjî

şerm

/ˈʃɛɾm/

zelfstandig naamwoordvrouwelijkMeervoud: şerm
  1. schaamte / schande

    de
    Scham
    en
    shame
    tr
    utanç / ayıp
    kmr
    Tinebûna cesaretê bo danûstandinên li gel xelkê.

Voorbeelden

  • Ez şerm dikim li gel keçan biaxivim.

  • Awirên hîvê yên xwe ji şevê vedidizin, yên ku ji şermê rûyê xwe ji şevê vedişêrin, dikin ku şev li sîya xwe bilikume.

Herkomst

Ji proto-hindûewropî *ḱormo- (êş, jan, ezyet), hevreha شهرم (şerm) ya soranî, شرم (şerm) ya farisî, şerm ya pehlewî, fşerime ya avestayî.

Verwante woorden

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.