navdêrmêzaPirjimar: şerm
Tinebûna cesaretê bo danûstandinên li gel xelkê.
- de
- Scham
- en
- shame
- nl
- schaamte / schande
- tr
- utanç / ayıp
Mînak
Ez şerm dikim li gel keçan biaxivim.
Awirên hîvê yên xwe ji şevê vedidizin, yên ku ji şermê rûyê xwe ji şevê vedişêrin, dikin ku şev li sîya xwe bilikume.
Etîmolojî
Ji proto-hindûewropî *ḱormo- (êş, jan, ezyet), hevreha شهرم (şerm) ya soranî, شرم (şerm) ya farisî, şerm ya pehlewî, fşerime ya avestayî.