birîndarkirin

/bɘɾiːndɑːɾkɘˈɾɘn/

1.zelfstandig naamwoord

contusion / injuring / wounding
kmr
dema mirov gurzekî li yekî bi de tanî xwîn ji le êwî bê, dil ewitandin, çiklêdan, :hesta xelik î birîndar dike

Herkomst

Ji birîndar + kirin.

2.werkwoord