1.Substantiv
contusion / injuring / wounding
- kmr
- dema mirov gurzekî li yekî bi de tanî xwîn ji le êwî bê, dil ewitandin, çiklêdan, :hesta xelik î birîndar dike
Herkunft
Ji birîndar + kirin.
/bɘɾiːndɑːɾkɘˈɾɘn/
contusion / injuring / wounding
Ji birîndar + kirin.
gerund of birîndar kirin