Jûjî

kilîl

/kɪˈliːl/

zelfstandig naamwoordmannelijk
  1. sleutel

    de
    Schlüssel
    en
    key (device designed to open and close a lock)
    tr
    anahtar / açar / açkı
    kmr
    kilîd, mift, enextar, asinkê derî pê têt vekirin, amûrê ku qilf pê vedibe yan têt girtin

Herkomst

Hevreha farisî کلید, ji kilî(d)+il, Ji yûnanî κληΐς (kliḯs) ji proto-hindûewropî *kleh₂us (kilîl/qilf). κληΐς (klêys) ya yûnanî herwiha serekaniya clé û clef yên fransî ne. Clef ya fransî jî îcar serekaniya qilf ya kurdî ye.

Verwante woorden

Afleidingen

Andere schrijfwijzen

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.