Jûjî

kilîl

/kɪˈliːl/

nounmasculine
  1. key (device designed to open and close a lock)

    de
    Schlüssel
    nl
    sleutel
    tr
    anahtar / açar / açkı
    kmr
    kilîd, mift, enextar, asinkê derî pê têt vekirin, amûrê ku qilf pê vedibe yan têt girtin

Etymology

Hevreha farisî کلید, ji kilî(d)+il, Ji yûnanî κληΐς (kliḯs) ji proto-hindûewropî *kleh₂us (kilîl/qilf). κληΐς (klêys) ya yûnanî herwiha serekaniya clé û clef yên fransî ne. Clef ya fransî jî îcar serekaniya qilf ya kurdî ye.

Related words

Derived terms

Alternative forms

Source and licence

This entry derives from Wîkîferheng/Wiktionary and is licensed under CC BY-SA 4.0. Source: Wîkîferheng. Our derived data is shared under the same licence.