Jûjî

kund

/ˈkʊnd/

1.bijvoeglijk naamwoord
  1. kurt, neblind

2.zelfstandig naamwoordmannelijk
  1. uil

    de
    Eule / Kauz
    en
    owl
    tr
    baykuş
    kmr
    Firindeyek şevger, çavzîq û goştxwer e û bi gelemperî bi tenê dijî.

Voorbeelden

  • Ez bi malbat û şên ji welatê xwe derketim, niha jî ez ê vegerim warê kor, xirbe û şikêrên ku kund lê dixwînin.

Herkomst

Ji zimanên îranî, bide ber peştûyî کونګ (kong).

Verwante woorden

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.