1.rengdêr
kurt, neblind
kund
/ˈkʊnd/
2.navdêrnêrza
Firindeyek şevger, çavzîq û goştxwer e û bi gelemperî bi tenê dijî.
- de
- Eule / Kauz
- en
- owl
- nl
- uil
- tr
- baykuş
Mînak
Ez bi malbat û şên ji welatê xwe derketim, niha jî ez ê vegerim warê kor, xirbe û şikêrên ku kund lê dixwînin.
Etîmolojî
Ji zimanên îranî, bide ber peştûyî کونګ (kong).