Jûjî

miftî

/mɘfˈtiː/

zelfstandig naamwoord
  1. moefti

    de
    Mufti / Großmufti
    en
    mufti
    tr
    müftü
    kmr
    şarezayê şerîeta îslamî ku dikare fitûyan bide

Voorbeelden

  • Girtî me insaf di mîr neQazî û miftî û feqîr neQeyd kirim kes pê xebîr ne

Herkomst

Ji erebî مفتى (muftî), binêrin mu- û fitû.

Verwante woorden

Afleidingen

Andere schrijfwijzen

Bron en licentie

Dit lemma komt uit Wîkîferheng/Wiktionary en valt onder CC BY-SA 4.0. Bron: Wîkîferheng. Onze afgeleide gegevens delen we onder dezelfde licentie.