Jûjî

qewimîn

1.isim
  1. oluş / hadise / vaka / olay

    de
    Vorfall
    en
    occurrence
    nl
    voorval
    kmr
    rûdan, peydabûn, pêkhatin, çêbûn, bûn:

Örnekler

  • qewimîna wê bûyerê

2.fiil
  1. olmak / yer bulmak / meydana gelmek

    de
    geschehen / passieren / stattfinden / vorfallen
    en
    happen
    nl
    gebeuren
    kmr
    rû dan, bûn, çêbûn, peyda bûn, pêk hatin (bi taybetî bûyer)

Örnekler

  • Xwedê neke ku belayek li wan biqewime.

Köken

Ji erebî قَوََّمَ (qewweme).

İlgili kelimeler

İlgili

Diğer yazımlar

Kaynak ve lisans

Bu madde Wîkîferheng/Wiktionary kaynaklıdır ve CC BY-SA 4.0 ile lisanslanmıştır. Kaynak: Wîkîferheng. Türettiğimiz veriyi de aynı lisansla paylaşıyoruz.